Poesía: A ti María

A ti, María, Virgen concebida
sin pecado, yo indigno, yo devoto
de tu manto, yo escándalo, yo roto,
te canto y rezo con mi lengua ardida.

Estrella de mi mar en la vencida,
borrasca ofrendo a Ti mi humilde exvoto;
un bergantín sin rumbo y sin piloto,
en tu ermita carmela guarecida.

Ave María, Gratia plena, suave
nido de Encarnación, pluma de vuelo,
rosa blanca entre angelitos sonrojos.

Reina del cielo, que te acoge y sale;
Sálvame, mírame, tu pequeñuelo
y – Madre mía, véante mis ojos.

Poesía de Gerardo Diego (1896-1987)

Deja un comentario

Otros artículos interesantes para ti...

San Higinio

Por: Biblioteca de Autores Cristianos | Fuente: Año Cristiano (2002) Papa (+ 142) En conformidad con los antiguos catálogos de los obispos de Roma, Higinio fue el octavo

Leer más »

Beato Mariano Konopinski

Por: Biblioteca de Autores Cristianos | Fuente: Año Cristiano (2002) Presbítero y mártir (+ 1943) Nació en Kluczewo el 10 de septiembre de 1909, hijo de Valente y

Leer más »

Poesía: La vuelta a casa

Volver cada día a tu regazo.Marchar y volver,volver y marchar. Nuestra vida es un continuo abandono de tu casay de tu compañía.Tomamos la hacienda y

Leer más »

Pange Lingua (Canto Eucarístico)

Pange lingua gloriosi Corporis mysterium Sanguinisque pretiosi Quem in mundi pretium Fructus ventris generosi Rex effudit gentium. Nobis datus, nobis natus Ex intacta Virgineet in

Leer más »